Godfrid został pierwszy raz wspomniany w roku 850, kiedy to popłynął w górę Sekwany z grupą wikingów, której był liderem i rabował Królestwo Franków Zachodnich. Karol II Łysy wezwał na pomoc króla środkowofrankijskiego i cesarza Rzymian Lotara Iwydarzenie opisane w Annales Fuldenses pod rokiem 850, jest bardzo podobne do tego z 852/853 opisanego Annales Bertiniani, co niektórzy historycy identyfikują jako jedno i to samo wydarzenie, za: Simon Coupland (1998), From poachers to gamekeepers: Scandinavian warlords and Carolingian kings. Mimo to, jeszcze przed udzieleniem mu pomocy przez cesarza, Karol II Łysy postanowił porozumieć się z Godfridem i przyjął ich w swoje państwo oraz wydzielił im ziemię do osiedlenia Фульдские анналы – rok 850.
W roku 852 Godfryd napadł na Fryzję, a następnie popłynął rzeką Skalą, gdzie zrabował miasto Gandawa i Simon Coupland (1998), "From poachers to gamekeepers: Scandinavian warlords and Carolingian kings", Early Medieval Europe, 7: s. 95. Dalej udał się Sekwaną do Królestwa Franków Zachodnich, gdzie doszło do połączenia armii króla Karola II i cesarza Lotara I, które niedaleko Les Andelys otoczyły wojów Gotfrida. W osadzie tej spędzili także Święta Bożego NarodzeniaБертинские анналы – rok 852. Ostatecznie impas przełamał Karol II Łysy z powodu niechęci swoich wojów do walki.