200px|right|thumb Marica Nadlišek Bartol (ur. 10 lutego 1867 w Trieście, zm. 3 stycznia 1940 w Lublanie) – słoweńska pisarka i publicystka, działaczka na rzecz praw kobiet.
Życiorys Pochodzenie i młodość Marica Nadlišek urodziła się w Trieście, należącym ówcześnie do Cesarstwa Austriackiego, w 1867 roku. Jej ojciec był geodetą, aktywnie uczestniczącym w życiu słoweńskiej społeczności Triestu.
W 1882 wstąpiła do kolegium nauczycielskiego w Gorycji. Zawód nauczycielki był jednym z nielicznych, które słoweńskie kobiety mogły w tym czasie swobodnie wykonywać. W szkole w Gorycji zainteresowała się literaturą słoweńską i weszła w krąg słoweńskiej inteligencji. Po ukończeniu studiów w 1886 r. wróciła do Triestu i została nauczycielką w słoweńskich szkołach na przedmieściach miasta.
Działaczka społeczna i pisarka Pracując jako nauczycielka, Nadlišek zaczęła tworzyć opowiadania i artykuły prasowe o opiniotwórczym charakterze. Jej pierwszy esej, podkreślający rolę kobiet w rozwoju słoweńskiego ruchu narodowego, ukazał się w gazecie Jedność (Edinost) w 1888 roku. W następnym roku opublikowała w czasopiśmie Ljubljanski zvon swoje pierwsze opowiadanie zatytułowane Moja prijateljica (Moja przyjaciółka). Stała się jedną z pierwszych kobiet, które regularnie współtworzyły to pismo.