Chadija Lutfułłowna Dawletszyna zd. Iljasowa (ur. 5 marca 1905 w Hasanowie, zm. 5 grudnia 1954 w Birsku) – baszkirska i radziecka pisarka.

Życiorys Była córką biednego chłopa. Uczyła się w wiejskiej medresie. W wieku 14 lat straciła ojca. Zmuszona w tej sytuacji podjąć pracę, by utrzymywać rodzinę (miała liczne rodzeństwo), w wieku 15 lat zaczęła uczyć w szkole w sąsiedniej wsi Dingizbajewo. W czasie wojny domowej w Rosji była jedną z pierwszych Baszkirek, które wstąpiły do Komsomołu, widząc w ustroju komunistycznym szansę na wyjście z biedy. Następnie kształciła się w tatarsko-baszkirskim technikum nauczycielskim w Samarze, gdzie nauczyła się języka rosyjskiego i poznała literaturę rosyjską. Ogromne wrażenie zrobiła na niej twórczość Maksima Gorkiego.

Do pisania zachęcił ją mąż, baszkirski bolszewik Gubaj (Gubajdułła) Dawletszyn, który po wojnie domowej współtworzył nowy radziecki system oświaty w Baszkirskiej ASRR. Był najpierw zastępcą komisarza oświaty autonomicznej republiki, a następnie komisarzem oświaty. W połowie lat 20. zaczęła pisać wiersze i opowiadania. Równocześnie pracowała jako nauczycielka i wychowawczyni w domu dziecka, w latach 1932–1933 uczyła się w instytucie redakcyjno-wydawniczym w Moskwie, a następnie pracowała w gazecie w rejonie bajmackim Baszkirskiej ASRR.