Jednonawową bryłę kościoła rozplanował na rzucie prostokąta z prezbiterium, zamkniętym trójboczną apsydą. Korpus główny posiada niewielką kruchtę (tzw. babiniec), z której prowadzi wejście na chór, mieszczący organy mechaniczno-pneumatyczne, a po obu stronach prezbiterium wybudowano niewielką zakrystię i skarbczyk na rzucie kwadratu. Do przykrycia korpusu głównego świątyni zastosował dwuspadowy dach, a do pomieszczeń pomocniczych – dachy pulpitowe. Na szczycie dachu nawy głównej umieścił ośmioboczną wieżę z sygnaturką.
Elementy gotyckie to wyłącznie materiał – czerwona cegła, z którego wzniesiono kościół oraz charakterystyczny kształt ostrego łuku pojawiającego się przy prezbiterium, otworach okiennych i drzwiowych.
Nie otynkowany z zewnątrz, prezentuje skromną kolorystykę i fakturę zwykłej cegły nadgryzionej zębem czasu. Gdzieniegdzie wmurowano w ściany pociski artyleryjskie na pamiątkę ostrzałów świątyni podczas I i II wojny światowej.
Wnętrze Wchodzących do świątyni wejściem głównym, wita napis umieszczony na łuku portalu nawy: Panie, umiłowałem ozdobę domu Twego i miejsce mieszkania chwały Twojej (Ps XXV 8).