Wśród innych wczesnych przykładów filipińskich gazet regionalnych wymienia się „El Porvenir de Visayas” założone w Iloilo w 1885, „El Eco de Panay” (1887), również ukazujące się w Iloilo, czy „El Eco del Sur”, tygodnik z południowego Luzonu (1893).
„El Eco de Vigán” nie zmienił jednak długofalowych tendencji wewnątrz filipińskiego rynku prasowego. Nawet przeszło 80 lat po jego zniknięciu z przestrzeni publicznej zdecydowana większość filipińskich gazet wciąż publikowana była w Manili.
Jego rola w rozwoju filipińskiego dziennikarstwa nie wpływa przy tym na fakt, że był tytułem o bardzo ograniczonym zasięgu i o znikomym nakładzie. Z tego też powodu już kilkanaście lat po zamknięciu pisma specjalizujący się w historii prasy hiszpański filipinista Wenceslao Retana wskazywał, że na rynku kolekcjonerskim zestawy zawierające wszystkie numery „El Eco de Vigán” są niezwykłą rzadkością.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Filipin pod zwierzchnictwem hiszpańskim Kategoria:Prasa na Filipinach Kategoria:Czasopisma w języku hiszpańskim Kategoria:Niewydawane tygodniki Kategoria:Czasopisma wydawane od 1884 Kategoria:Czasopisma wydawane do 1884 Kategoria:Czasopisma katolickie