Krytyka kapitalizmu wywodzi się z różnych podejść politycznych i filozoficznych, w tym anarchistycznych, socjalistycznych, marksistowskich, religijnych, nacjonalistycznych i konserwatywnych. Część krytyków uważa, że kapitalizm można przezwyciężyć jedynie poprzez rewolucję, podczas gdy inni opowiadają się za stopniowym wprowadzaniem zmian strukturalnych poprzez reformy polityczne. Wśród stanowisk krytycznych pojawiają się również takie, według których kapitalizm posiada zalety, lecz powinien zostać uzupełniony o formy kontroli społecznej, zazwyczaj poprzez regulacje rządowe (np. społeczna gospodarka rynkowa).
Krytycy kapitalizmu wskazują między innymi na jego związek z wyzyskiem, wyobcowaniem i niestabilnością, a także na jego wpływ na nierówności ekonomiczne, utowarowienie ludzi i przyrody, stosunki demokratyczne oraz prawa człowieka i suwerenność narodową. Niektórzy krytycy wiążą również kapitalizm z imperializmem i wojnami. Wśród zarzutów wobec kapitalizmu wymienia się także jego wpływ na zmianę klimatu, utratę bioróżnorodności, erozję i utratę gleb, wyczerpywanie surowców oraz powstawanie dużych ilości zanieczyszczeń i odpadów, co według tych krytyków prowadzi do zaburzenia równowagi ekologicznej Ziemi.