Wilhelm Balthasar Adolph (ur. 1729 w GórzeChrzest miał miejsce 9 stycznia 1729 w Guhrau, obecnie Górze Śląskiej. , zm. 1781) – niemiecki kompozytor muzyki liturgicznej, piszący w stylu galant, kantor i dyrektor katolickich szkół parafialnych w Świebodzinie i Górze.
Urodził się jako syn Andreasa Josepha Adolpha (Adolffa), księgowego kasy miejskiej i handlarza solą, a później ławnika i asesora sądowego w Górze, oraz Anny Cathariny z d. Gräbner, córki Sebastiana, chirurga miejskiego, radnego oraz zarządcy kasy kościoła parafialnego w Górze. W 1748 został kantorem (i prawdopodobnie jednocześnie rektorem, czyli dyrektorem szkoły) przy kościele pw. św. Michała Archanioła w Świebodzinie (niem. Schwiebus). Niedługo potem wziął ślub z Anną Rosiną Lange (zm. po 1781), córką Antona Frantza Langego, który był poborcą celnym w Zielonej Górze (niem. Grünberg) i zarządcą dóbr cysterek z Trzebnicy (niem. Trebnitz). Mieli piątkę dzieci. Najwcześniejszy rękopis jego kompozycji (odpis Litaniae de BMV) pochodzi właśnie z tego okresu, z roku 1757. W 1766 kompozytor z rodziną przeniósł się do rodzinnego miasta, Góry. Objął tam posadę konrektora (wicedyrektora) i kantora szkoły przy kościele pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Niedługo potem został rektorem (notowany na tym stanowisku już w 1768 roku, w dokumentach określany jest jako pracowity).