Bojkij () – rosyjski niszczyciel z początku XX wieku i wojny rosyjsko-japońskiej, jedna z 22 jednostek typu Bojkij.

Wyporność okrętu wynosiła około 350 ton, a jego główne uzbrojenie stanowiło pojedyncze działo kalibru 75 mm wsparte lżejszą artylerią oraz bronią torpedową. Napędzana maszynami parowymi jednostka rozwijała prędkość około 26 węzłów, osiągając zasięg 1200 Mm przy prędkości 12 węzłów.

Okręt został zwodowany pod nazwą „Akuła” (Акула) w 1901 roku w stoczni w Petersburgu. W 1902 roku nazwę jednostki zmieniono na „Bojkij”. Został wcielony do służby w Marynarce Wojennej Imperium Rosyjskiego w sierpniu 1902 roku, z przydziałem do Floty Bałtyckiej. Okręt został przerzucony na Daleki Wschód, gdzie wszedł w skład Eskadry Oceanu Spokojnego i w latach 1904–1905 wziął udział w wojnie rosyjsko-japońskiej. W styczniu 1905 roku „Bojkij” został internowany w Tsingtau. W czasie I wojny światowej służył na Dalekim Wschodzie. Podczas wojny domowej został przejęty przez Japończyków, a następnie przez Francję, gdzie służył w latach 1918–1919 pod nazwą „Quentin Roosevelt”.