Rys historyczny święta Matki Bożej Wspomożycielki mały|344x344px|Matka Boża Wspomożycielka, dzieło Lucasa Cranacha Starszego (po 1537) mały|362x362px|Obraz NMP Wspomożycielki w Turynie, zamówiony przez ks. Bosko u Tomasza Lorenzone, ok. 1867 mały|371x371px|Figura Matki Boskiej Wspomożenia - Passawskiej w Warszawie mały|242x242px|NMP Wspomożycielka - grafika Święto Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych ustanowił papież Pius VII (dekretem św. Kongregacji Obrzędów), z dnia 15 września 1815 r., jako wyraz jego wdzięczności Matce Bożej za wyzwolenie z niewoli napoleońskiej w dniu 24 maja 1814 r. po około pięcioletniej nieobecności w Watykanie. Święto to obchodzono na początku w Rzymie i Państwie Kościelnym.
Na ziemiach polskich obchód święta Matki Bożej w tajemnicy Wspomożenia zapoczątkowali kapucyni od 1821 r., którzy otrzymali indult Rzymskiej Kongregacji Rytów zezwalający wprowadzić wspomnienie do zakonnego kalendarza. Od połowy w. XIX nowe święto zaczęto obchodzić w niektórych diecezjach polskich tj.: tarnowskiej – 1848, kielecko-krakowskiej – 1853, janowskiej (podlaskiej) – 1857, sandomierskiej – 1857 i warszawskiej – 1903. Reforma kościelna z lat 1911–1913, przeprowadzona na polecenie papieża św. Piusa X, pominęła to wspomnienie (z 24 maja).