Mieczysława Demkowicza-Dobrzańskiego.
W latach międzywojennych uwidoczniły się poważne zagrożenia dla od dawna nieremontowanego obiektu. Budynek, podobnie jak wszystkie kamienice w centrum miasta, został wybudowany na podłożu lessowym i z czasem podkopany kilkoma kondygnacjami piwnic i podziemnych korytarzyZbigniew Strzelecki, Karol Drzewiecki, Stefan Jużkiewicz, Zbigniew Jura, Janusz Keyha, Stanisław Ropski: Miasta które mogły zginąć, Wiedza Powszechna, Warszawa 1976, biblioteka "Omega" nr 302, s. 67-90. Wody opadowe i z nieszczelnych systemów kanalizacyjnych – przeciekając do tych pustek – wymywały miękki less, co zaowocowało naruszeniem posadowienia fundamentów i zachwianiem statyki budynku. Ówczesna prasa pisała m.in.: Wśród zabytków jarosławskich własność prywatną stanowiących naczelne miejsce zajmuje stara kamienica w Rynku Orsettich, tak nazwana od długoletnich jej właścicieli (...) Nikt nie może dziwić się trosce, z jaką władze konserwatorskie i społeczeństwo jarosławskie spogląda na postępujące szybko objawy jej niszczenia. Od kilku lat jesteśmy świadkami gwałtownego odchylenia się ściany zachodniej kamienicy, pękania jej attyki (...) które to objawy zupełnie słusznie niepokoją opinię publiczną obawą, że wspaniały ten pomnik najświetniejszego okresu dziejów Jarosławia runąć może.