większość okrętów nie mogła jednak utrzymać tej prędkości i zaczęły one w różnych miejscach zawracać (w tym „Bystryj”), przez co jednak nie zdążyły dotrzeć do sił głównych kadm. Niebogatowa przed atakiem japońskich niszczycieli i torpedowców. W trakcie japońskiego ataku część uszkodzonych okrętów nie była w stanie utrzymać prędkości 13 węzłów, jaką rozkazał rozwinąć Niebogatow i zaczęły zostawać w tyle (pancerniki „”, i , krążowniki „Dmitrij Donskoj” i „Swietłana” oraz niszczyciele „Bystryj”, „Bujnyj”, „Biedowyj” i „Groznyj”), oświetlając reflektorami morze w poszukiwaniu atakujących Japończyków. Około 22:30 rosyjskie okręty wyłączyły reflektory, których użycie zamiast pozytywnych dla zespołu efektów przyciągały tylko atakujące niszczyciele i torpedowce przeciwnika; w rezultacie uszkodzone jednostki zmierzały nadal w stronę Władywostoku (w tym „Swietłana” eskortowana przez „Bystrego”, płynące u wybrzeży Korei). Około godziny 8:00 , kiedy „Bystryj” i „Swietłana” znajdowały się na południowy zachód od wyspy Dagelet, zostały dostrzeżone przez krążowniki i „” oraz niszczyciel . Dowodzony przez kpt. mar. Ottona Richtera „Bystryj” miał właśnie rozpocząć przeładunek węgla ze „Swietłany”, lecz po dostrzeżeniu przeciwnika oba rosyjskie okręty rozpoczęły ucieczkę w stronę wybrzeży Korei.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bystryj (1901) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.