dużo publikował w prasie. Swoje teksty podpisywał pseudonimem A. Weiter (Wajter). We współpracy ze Szmuelem Nigerem i Szemarjahu Gorelikiem wydawał pionierski dziennik „Literarisze Monatszriftn” (jid. Miesięcznik Literacki). W 1908 r. napisał manifest, w którym domagał się odrodzenia kultury żydowskiej i powrotu inteligencji żydowskiej do życia kulturalnego. Weiter zaczął również pisać sztuki teatralne. Jedna z nich, zatytułowana Der sztumer (jid. Niemowa; 1912), była często wystawiana, głównie przez amatorskie grupy teatralne. Sztuki i opowiadania Weitera poruszały temat rozczarowania intelektualistów żydowskich próbujących wrócić do tradycyjnego jidyszkajt. Weiter interesował się współczesnym teatrem żydowskim, o czym pisał w swoich esejach krytycznych, jak i w pracy organizacyjnej z I. L. Perecem i innym autorami. W latach 1909–1911 pracował w redakcji „Der frajnd”, gdzie opublikował między innymi pierwsza recenzję debiutu literackiego Dowida Bergelsona. W 1911 r. został kierownikiem wydawnictwa B. Kleckina w Wilnie, które uchodziło za najlepsze wydawnictwo żydowskie w Europie Wschodniej.
W 1912 r. Weiter został zesłany na Syberię. Po trzech latach, w powrócił do Petersburga, podjął pracę, a rok później wrócił do Wilna.