Okazy typowe (syntypy) to: zamontowana skóra bez czaszki dorosłego osobnika (sygnatura ZSM 90) i zamontowana skóra z czaszką w środku dorosłego osobnika (sygnatura ZSM 28) ze zbiorów Zoologische Staatssammlung München.
Rodzina płaksowatych, z której się wywodzi, obejmuje zarówno kapucynki, jak i sajmiri. Dopiero od kilku dziesięcioleci S. libidinosus uważana za oddzielny gatunek od kapucynki czubatej. Na początku XX wieku wyodrębniono z południowej populacji kapucynki brodatej jeszcze jeden gatunek, o nazwie Sapajus cay. W zachodniej części Minas Gerais S. libidinosus krzyżuje się z S. nigritus.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Sapajus: lokalna nazwa Sapajou, od sajouassou, dla kapucynek, używana w Amazonii, zaadaptowana przez Buffona w 1767 roku. libidinosus: ‘lubieżny’, od libido, libidinis ‘przyjemność’.
Zasięg występowania Kapucynki brodate można spotkać w środkowej i północno-wschodniej Brazylii, na zachód i północ od rzeki São Francisco do Maranhão i na zachód od Piauí oraz na wschód do środkowej części Rio Grande do Norte (na zachód od Jucurutu), w północno-zachodniej Paraíbie, zachodnim Pernambuco i zachodnim Alagoas, rozciągając swój zasięg do Araguaia na zachodzie oraz południowej granicy na północnym brzegu Rio Grande w Minas Gerais.