Prototheca zopfii – gatunek zielenic z rodziny Chlorellaceae.
Organizm jednokomórkowy. Komórki prawie kuliste lub elipsoidalne o wymiarach średnio 19 na 15 μm. Nieruchliwe, nieokryte kapsułą. Zamknięte w ścianie komórkowej zawierającej sporopoleninę, ale bez chityny czy celulozy. Mogą tworzyć okrągłe, białe i matowe kolonie. Zarodniki o szerokości średnio 9 μm i długości średnio 12 μm. Jak wszystkie prototeki są roślinami bezzieleniowymi. Przyswajają glukozę, glicerol i kwas mlekowy. Nie przyswajają galaktozy i trehalozy. W kulturze rosną dobrze w temperaturze 25 °C-30 °C, słabiej w 37 °C. Roślina pasożytnicza występująca m.in. w soku drzew. Żyje też wolno w wodzie.
Prototeki po raz pierwszy zidentyfikował Friedrich Wilhelm Zopf, badając sok z drzew pozyskany przez Juliusa Kühna. Ostatecznie nowy rodzaj opisał Wilhelm Krüger, analizując kulturę tego mikroorganizmu i wyróżnił gatunki Prototheca moriformis i Prototheca zopfii. Krüger nie wybrał spośród nich typu nomenklatorycznego, ale w późniejszych badaniach lepiej opisano P. zopfii, przez co to ją wybrano na lektotyp rodzaju. W wyniku badań molekularnych w obrębie tego gatunku zaczęto wyróżniać kolejne operacyjne jednostki taksonomiczne, w tym Prototheca zopfii genotype 1 (P. zopfii gen. 1) i Prototheca zopfii genotype 2 (P. zopfii gen. 2). W 2019 r.