Historia powstania stoczni w Ustce (niem. Stolpmünde) sięga XIV wieku. Powstał wówczas zakład szkutniczy produkujący łodzie. Materiały historyczne m.in. umowa słupskich radnych ze Święcami z 2 lutego 1337, z której pochodzi informacja o istnieniu warowni w miejscu ujścia Słupi, to miejsce w umowie określone jako „quondam castrum”, zawiera treść z określeniem; cyt. ...nec non totum et integrum portum Stolpesmunde dictum, penes aquam stolpensem tam ab una quam alia parte situm,... ..(pol. jak również cały i niepodzielny port Ustka, położony po obu stronach rzeki Słupi.). Można to rozumieć obecnie nie tylko jako port, w dzisiejszym tego słowa znaczeniu lecz też jako konstrukcje inżynierskie (czyt. manufakturę szkutniczą) która leży po obu stronach rzeki SłupiŹródło: Dzieje Ustki – praca zbiorowa, Polskie Towarzystwo Historyczne w Słupsku 1985 r.. Przez następne lata rozwijała się produkcja łodzi i małych drewnianych kutrów rybackich. Duże zmiany w rozbudowie i organizacji zakładu szkutniczego w Ustce zaszły w pierwszej połowie XV w. z powodu rozbudowy ówczesnego portu. Stocznia powoli, ale systematycznie była rozbudowywana przez Niemców.
W Ustce ostatni drewniany szkuner żaglowy spłynął na wodę w 1866 r.