Architektura mały|lewo|Widok z podwórza kamienicy przy ul. Wałowej 13 na tylną elewację budynku (po lewej) mały|Wmurowana w fasadę tablica pamiątkowa z 1934 (1997) roku Kamienica jest przykładem XVIII-wiecznego budynku mieszkalnego. Skonstruowano ją na planie wydłużonego nieforemnego czworokąta, z najdłuższym bokiem ustawionym wzdłuż pierzei placu Katedralnego. Jest dwukondygnacyjna i trzytraktowa w układzie poprzecznym. Posiada częściowe podpiwniczenie pod zachodnim traktem. Ściany budowli murowane są z cegły i obustronnie tynkowane, natomiast ściany piwnic wybudowano z kamienia i cegły. Konstrukcja bryły zaburzona jest wskutek istnienia na tyłach dwóch sąsiadujących ze sobą przybudówek. mały|lewo|Część z ekspozycji zegarów szwarcwaldzkich na parterze domu Budowla do poziomu gzymsu osiąga wysokość 7,30 m. Szerokość frontu jest równa 16,60 m, natomiast długości ścian wschodniej i zachodniej są odpowiednio równe 14,10 m i 7,30 m. Budynek ma powierzchnię użytkową 370 m², a kubaturę 1650 m³.
Według stanu z 1991 roku wyposażony jest w instalację elektryczną oraz centralne ogrzewanie. Jego właścicielem była wówczas Kuria Diecezjalna w Tarnowie.