W okresie powstania listopadowego miał życzliwie odnosić do jego uczestników przekraczających kordon graniczny, stąd po interwencji Rosji został zdymisjonowany. Wkrótce potem został kanclerzem nadwornym w zjednoczonej Kancelarii Cesarsko-Królewskiej w Wiedniu, a po powrocie do Czech był od 1834 prezesem Izby Sądowej Kopalń i Mennic.
Jako miłośnik i mecenas sztuki brał czynny udział w życiu muzycznym swoich czasów: wspierał wielu debiutujących i uznanych artystów, utrzymywał własną orkiestrę w swoim wiedeńskim pałacu. Jednocześnie był prezesem Towarzystwa Przyjaciół Muzyki w Wiedniu, Towarzystwa Patriotycznych Przyjaciół Sztuki, Towarzystwa Krzewienia Sztuki Muzycznej. Był także honorowym członkiem Towarzystwa Muzeum Patriotycznego w Czechach oraz członkiem i dyrektorem ekonomicznym Muzeum Narodowego w Pradze.
Odznaczenia Krzyż Wielki Orderu Leopolda (1836)
Rodzina Pochodził z książęcej gałęzi melnicko-hořínskiej czeskiej rodziny szlacheckiej Lobkowiczów (Lobkoviců). Był synem podkomorzego Królestwa Czech Antonína Isidora (1773-1819) i Marii Sydonii z Kińskich.