Proces ten powstrzymuje jednak naturalna biologiczna zasada nieprzyjemności, która jak w przypadku zwierząt nakazuje organizmowi biologicznemu oszczędzanie energii i osiąganie korzyści przy jak najmniejszym wkładzie energii: maksymalną korzyścią, przy zerowym wkładzie energii – jest właśnie kradzież. Ten mechanizm według niego jest możliwy do przełamania, tylko poprzez wychowanie przez inną już wcześniej wychowaną dorosłą osobę, a nagrodą dla wychowanego młodego człowieka – dziecka – jest impuls biologiczny w postaci pozytywnej reakcji drugiej osoby co prowadzi do satysfakcji psychicznej u dziecka. Karoń zwraca uwagę, że pragnienie skupienia na sobie uwagi, bycia podziwianym i szukanie swojego miejsca w społeczeństwie, nie musi być jednoznacznie "dobre", a ów mechanizm może być zaspokojony i osiągnięty za pomocą zastraszenia, poniżenia czy zwykłej przemocy, ponieważ w tym przypadku człowiek również przyciąga uwagę drugiego człowieka – to jest swojej ofiary, również odczuwając przy tym przyjemność. W skrócie prowadzi to do konkluzji, że kultury są zarówno „dobre” jak i „złe”.