18–21.
Bitwa na Morzu Koralowym Przez kolejne pięć miesięcy „Neosho” pływał z lotniskowcami lub samodzielnie, z powodu niedoboru okrętów eskortowych - często samotnie. Pod koniec kwietnia, gdy Japończycy zagrozili atakiem na południe przeciwko Australii i Nowej Zelandii, próbując rozszerzyć swoje bazy na południowo-zachodnim Pacyfiku, „Neosho” dołączył do skupionego wokół lotniskowca USS „Yorktown” (CV-5) zespołu TF-17. Wraz z eskortującymi go niszczycielami USS „Sims” (DD-409) i „Worden” (DD-352) oraz zbiornikowcem USS „Tippecanoe” (AO-21) utworzył wówczas grupę wsparcia „Fueling Group” TG17.6Robert Stern: Scratch One Flattop, s. 86–87. „Neosho” wyszedł wówczas z Tonga, a gdy 1 maja 1942 roku TF17 połączył się z zespołem TF11 z lotniskowcem USS „Lexington” (CV-2), „Neosho” rozpoczął proces tankowania okrętów, zakończony następnego dniaRobert Stern: Scratch One Flattop, s. 95–98.