Gaius Claudius Drusus Caesar Germanicus (ur. 24 maja 15 p.n.e., zm. 10 października 19 n.e.) – wódz rzymski, członek dynastii julijsko-klaudyjskiej (wnuk Liwii, żony cesarza Augusta). Bratanek cesarza Tyberiusza, ojciec cesarza Kaliguli, brat Klaudiusza. Poślubił wnuczkę Oktawiana Augusta, Agryppinę.
Genealogia
Kariera wojskowa mały|Moneta z wizerunkiem Germanika, rok 40–41 n.e. Cesarz Oktawian August, wyznaczając Tyberiusza na swojego następcę, zobowiązał go do adoptowania Germanika i uczynienia go swoim następcą. Germanik posiadał, według Tacyta, wybitne zalety fizyczne i duchowe, które zapewniały mu uznanie i miłość Rzymian. Był ukochanym bratem Klaudiusza, a także ulubioną postacią ludu rzymskiego. Od najmłodszych lat uczestniczył w kampaniach wojennych. Odniósł wiele zwycięstw, dowodząc armią w Pannonii i Dalmacji. Był uważany za wybitnego wodza, a zarazem był lubiany przez legionistów. W 12 n.e. sprawował urząd konsula i powierzono mu dowództwo wszystkich legionów w Galii. Po śmierci cesarza Augusta w 14 roku, gdy dowodził armią w Germanii, w wojsku wybuchł bunt. Żołnierze niezadowoleni z objęcia tronu przez niepopularnego Tyberiusza obwołali Germanika cesarzem. Jednak ten odrzucił proponowany tytuł, akceptując wolę Augusta.