Kadłub miał dno podwójne, wykorzystywane jako zbiorniki wody kotłowej i balastowe.
Wyporność normalna wynosiła 3162 tony angielskie, a pełna 3350 tonWyporność według , z tym, że nie jest podany rodzaj ton, a wyporność 3162 t jest tam określona jako standardowa, które pojęcie wówczas jeszcze nie istniało. i podają jako jedyną wyporność 3162 ton angielskich. Długość całkowita wynosiła 83,6 m, a między pionami 81,5 m. Szerokość wynosiła 14,4 m, a największe zanurzenie na rufie 4,4 m.
Uzbrojenie Uzbrojenie główne składało się z dwóch armat kalibru 240 mm, umieszczonych w wieżach na dziobie i rufie. Istnieją jednak rozbieżności w publikacjach w zakresie modelu dział zastosowanych na okrętach: Schneidera o długości lufy L/40 (40 kalibrów), Armstronga Pattern D L/40, albo Armstronga L/45Ogólne publikacje na ogół podają jako uzbrojenie działa 9,4 cala (240 mm) Armstronga o długości lufy L/45 (). Według monografii artylerii morskiej „prawdopodobnie” były to armaty 24 cm brytyjskiego eksportowego wzoru D (Pattern D) zakładów Armstronga w Elswick (), o długości lufy L/40 (aczkolwiek autor ten w sekcji poświęconej Brazylii podaje długość lufy L/45 i mylny kaliber 9,2 cala). Również źródła z epoki wskazują na działa Armstronga (bez podanej długości). Monograficzne opracowanie okrętów tego typu podaje z kolei działa Schneidera L/40 ()..