Portret dziewczynki w niebieskim kapeluszu (znany także pod tytułem Portret dziewczynki w płaskim kapeluszu) – obraz Stanisława Wyspiańskiego wykonany techniką pastelową w 1895 roku. Znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie.
Historia W 1909 roku Teodor i Zeneida Duninowie podarowali obraz Muzeum Narodowemu w Krakowie.
Opis Obraz przedstawia dziewczynkę w popiersiu, opartą ramionami o krzesło. Przechyla ona głowę na lewą stronę, wspierając policzek na prawej dłoni. Dziewczynkę charakteryzują duże, brązowe oczy, proste i ciemne włosy, szeroki nos, pełne usta oraz zaróżowione policzka. Jest ubrana w oliwkową sukienkę z białym kołnierzykiem, bufiastymi rękawami i pasiastymi mankietami. Pierś, którą zasłania kabłąk krzesła, zdobi okrągły, błękitny guzik. Jej głowę okrywa ciemnoniebieski, słomkowy kapelusz z błękitną wstążką.
Analiza Portrety Stanisława Wyspiańskiego charakteryzują się migawkowym ujęciem sceny, w której wykadrowany model przyjmuje swobodną pozę. Na obrazie dziewczynkę przedstawiono w centrum, w taki sposób, że ramy pola obrazowego przecinają zarówno jej kapelusz, jak i klatkę piersiową oraz ramiona. Sylwetkę dziewczynki wyznaczono ciemnym konturem, który odznacza się na jasnym tle.