Stanisław Florian Długaszewski (ur. 4 maja 1892 w Podzamczu, zm. 30 września 1974 tamże) – polski przemysłowiec, rotmistrz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 4 maja 1892 w Podzamczu, w ówczesnym powiecie kępińskim Prowincji Poznańskiej, w rodzinie Szczepana (1864–1923) i Cecylii z Kuśnierczyków (1865–1936). Był starszym bratem Klemensa (1899–1985), pilota. Od szóstego roku życia uczęszczał do szkoły powszechnej, a później do gimnazjum humanistycznego w Ostrowie Wielkopolskim, w którym zdał maturę. Do wybuchu I wojny światowej ukończył trzy semestry studiów w Monachium. W latach 1914–1918 walczył w szeregach armii niemieckiej. W 1919 wziął udział w powstaniu wielkopolskim.

6 lutego 1920 został powołany do Wojska Polskiego. Od 28 czerwca służył w 17 pułku ułanów. 25 września został przeniesiony do 1 ochotniczego pułku jazdy wielkopolskiej nr 215 (późniejszego 26 pułku ułanów) na stanowisko dowódcy 3. szwadronu. 25 lipca 1921 pułkownik Ryszard Gieszkowski-Wolff-Plottegg dowódca 26 puł. we wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisał: „w ciągu ofensywy na wschodzie rtm. Długaszowski był detaszowany ze swym szwadronem do grupy płk. Gałeckiego. Jak wynika z załączonego rozkazu dow[ódcy]. grupy, rtm. Długaszewski wywiązywał się znakomicie z powierzonego mu zadania.