Zaprzestano także represji wobec Ukraińców i ich organizacji, a nawet pozwolono na kontynuację nauki w języku ukraińskim w gimnazjach w Czerniowcach i Tarnopolu. Zwolniony ze służby z powodu choroby (31 III 1917).
Po rewolucji październikowej w Rosji wyemigrował w 1919 r. do Francji, gdzie zmarł. Pochowany został na cmentarzu rosyjskim (Cimetière russe de Caucade) w Nicei (grób nr 816).
Odznaczenia
Rosyjskie Order św. Anny – III klasy (24 I 1878), II klasy (5 IV 1887), I klasy (18 IV 1899) Order św. Włodzimierza – IV klasy (28 III 1878), III klasy (30 VIII 1890), II klasy (22 II 1905) Order św. Stanisława – II klasy (27 III 1879), I klasy (14 V 1896) Order Orła Białego – z mieczami (7 V 1905) Order św. Aleksandra Newskiego – (6 IX 1911), diamentowe odznaki (6 V 1915) Broń Złota „Za Waleczność” – (24 I 1905)
Zagraniczne Austriacki – Order Franciszka Józefa (1874), perski – Order Lwa i Słońca 3 klasy (1874), sasko-weimarski – Krzyż Komandorski Sokoła Białego (1884), bucharski – Order Gwiazdy Wschodzącej 1 klasy (1898), rumuński – Wielki Krzyż Orderu Korony Rumunii (1899), bułgarski – Krzyż Orderu Zasługi Wojskowej 1 klasy (1903), francuski – Krzyż Wielki Legii Honorowej (1907).