Zasięg występowania i siedlisko Płaz ten występuje na wyspach Morza Śródziemnego, takich jak Korsyka, Elba, Cavallo, Sardynia czy wyspach Arcipelago della Maddalena. Na Korsyce spotykana na wysokościach 0–1743 m n.p.m. Rzekotka sardyńska zasiedla obszary znajdujące się w pobliżu stawów, potoków i strumieni. Gatunek ten cechuje się dużą odpornością na upałyDufresnes Ch., Amphibians of Europe, North Africa and the Middle East, 19 stycznia 2019, s. 66, ISBN 978-1-4729-4137-4..
Rozmnażanie Okres godowy trwa od marca do lipca. Do rozrodu dochodzi w potokach oraz w zbiornikach na wodę. Rzekotka sardyńska wykazuje się tolerancją na większe zasolenie wody zbiorników rozrodczych niż rzekotka drzewna i rzekotka śródziemnomorska.
Status i ochrona IUCN klasyfikuje rzekotkę sardyńską jako gatunek najmniejszej troski (LC) w związku ze stosunkowo rozległym zasięgiem występowania, odpornością na modyfikacje siedliska oraz dużymi rozmiarami populacji. Na obszarze zajmowanym płaz ten występuje powszechnie. Niewielkie zagrożenie stanowić może utrata siedlisk w związku z poborem wody w celach rolniczych. Płaz ten chroniony jest przez ustawodawstwo krajowe, wymieniony jest również w załączniku II konwencji berneńskiej oraz w załączniku IV dyrektywy siedliskowej Unii Europejskiej.
Przypisy
Kategoria:Rzekotkowate Kategoria:Płazy Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1853 roku