W 1963 roku ożenił się z Marie-Claire Huybrechs z belgijskiej rodziny katolickiej. Mają dwoje dzieci i wielu wnuków. Podobnie jak wielu innych ocalałych z Holokaustu, Simon długo nie dzielił się z nikim swoimi przeżyciami, jednak historyk Maxime Steinberg i prawnik Foulek Ringelheim przekonali go, aby pozwolił im napisać książkę o jego historii. Od tamtej pory Simon Gronowski nigdy nie odmawia opowiadania o Zagładzie, zwłaszcza najmłodszym, w szkołach podstawowych. Kilkukrotnie towarzyszy młodym ludziom udającym się do Auschwitz, realizując w ten sposób - jak sam twierdzi - swój "obowiązek ostrzegania młodzieży przed pogardą, nienawiścią i wykluczeniem"La Libre, Christian Laporte, Simon Gronowski, la victoire de la vie, 22 septembre 2005.
Jazzowy samouk Simon Gronowski jest również muzycznym samoukiem. W wywiadzie dla magazynu France Musique powiedział:
"Jazz był dla mnie po wojnie bardzo ważnym czynnikiem równowagi i integracji, kiedy zostałem sam".
W grudniu 2013 r. w innym wywiadzie wspomniał, że jednym z jego marzeń byłoby grać jazz z Woodym Allenem.