W latach 80. XIX wieku kopalnia „Beatensglück” była największą kopalnią w rejonie Rybnika, przewyższała zatrudnieniem i wydobyciem kopalnie: „Anna”, „Charlotte”, „Emma” (dzisiejsza kopalnia „Marcel” w Radlinie), „Hoym” (nieczynna kopalnia „Ignacy”) i „Leo”. Kopalń: „Rymer”, „Chwałowice” i „Jankowice” wtedy jeszcze nie było. Pod koniec lat 80. przystąpiono do prac nad udostępnieniem niżej leżącej partii pokładów i rozpoczęto głębienie nowego szybu nazwanego „Helene”. Był to szyb o obudowie murowej i został oddany do ruchu w 1892 roku. Kolejne zmiany przyniósł rok 1889, kiedy to wydobycie w części południowej kopalni zostało zakończone i eksploatacja przeniosła się na północ, gdzie powstał kolejny szyb wentylacyjny „Wetter” zwany również „West” (Zachodni) o głębokości 46 m.
W 1917 roku kopalnia osiągnęła największe wydobycie i zatrudnienie.
Zamknięcie i koniec działalności mały|Pozostałości szybu Brendel (2011) 1 lutego 1919 roku kopalnia wstrzymała swoją działalność. Bezpośrednią przyczyną przerwania prac był strajk górników na tle płacowym, jednakże głównym powodem zamknięcia była wysoko zakwaszona woda, która niszczyła stalowe urządzenia oraz istniejące zaburzenia geologiczne. Szyby zostały zalane i zabetonowane.