Artylerię przeciwlotniczą średniego kalibru stanowiło 12 dział uniwersalnych kalibru 100 mm w sześciu dwudziałowych stabilizowanych wieżach SM-5-1. Długość lufy wynosiła 7015 mm (L/70). Kąt podniesienia luf wynosił od -8° do +85°. Strzelały pociskami o masie 15,6 – 15,9 kg na maksymalną odległość 24 000 m. Miały one szybkostrzelność maksymalną 15–18 strz./min na lufę. Łączny zapas amunicji wynosił 3852 pociski. Uzupełniało je lekkie uzbrojenie przeciwlotnicze w postaci 32 automatycznych armat kalibru 37 mm w 16 podwójnie sprzężonych odkrytych stanowiskach . Miały one lufy o długości L/70 i szybkostrzelność maksymalną 160–180 strz./min na lufę.
Uzbrojenie uzupełniała broń podwodna w postaci 10 wyrzutni torped kalibru 533 mm, w dwóch pięciowyrzutniowych aparatach PTA-53-68-bis.
Opancerzenie Główne opancerzenie burt stanowił pas pancerny w rejonie linii wodnej, na większości długości okrętu – pomiędzy skrajnymi wieżami artylerii, o grubości 100 mm, nakryty wewnętrznym pokładem pancernym o grubości 50 mm. Od przodu cytadela była zamknięta grodzią grubości 120 mm, a od tyłu 100 mm. W części dziobowej przedłużenie głównego pasa stanowił pas o grubości 20 mm, nakryty pokładem o takiej samej grubości.