W dwudziestoleciu międzywojennym był dyrektorem Zakładów Amunicyjnych „Pocisk”, które w 1932 roku przekształcono w Wojskowe Zakłady Pirotechniczne. Zmarł "po długich cierpieniach" 14 grudnia 1934 roku w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu prawosławnym na Woli (kwatera 9-3-17)Miasto st. Warszawa - Cmentarze (wyszukiwarka).. Podczas ceremonii pogrzebowej ppłk Jerzy Zapolski wygłosił przemówienie, w którym o śmierci Dmochowskiego powiedział: "W mechanizmie W. Z. Pir. pękła jedna z głównych sprężyn, która go poruszała; powstała pustka, którą nie tak łatwo zastąpić".
Najprawdopodobniej omyłkowo widnieje w warszawskiej książce telefonicznej z lat 1935/36. Wynika z niej, iż mieszkał przy ulicy Mokotowskiej 20.
Rodzina Jego przodkami byli rotmistrz i komisarz porządkowy powiatu oszmiańskiego Szymon Dmochowski (od 24 stycznia 1746 roku właściciel majątku Teniukowszczyzna, również w powiecie oszmiańskim), a także wspomniany w Panu Tadeuszu Samuel Wołk-Łaniewski (1770–1852). Wnuczka Wołka-Łaniewskiego, Kazimiera, wzięła w 1840 roku ślub z Bolesławem Feliksem Dmochowskim (dziadem Franciszka), wnosząc w posagu Jakuń. Krewnym Dmochowskiego ze strony Łaniewskich był również Hipolit Korwin-Milewski.