Operację postanowiono rozpocząć bez wykonania wstępnego rozpoznania. Lotnicy na odprawie otrzymali zdjęcia Wzgórz Golan wykonane 5 października, czyli na ok. 24 godziny przed rozpoczęciem wojny. Nie uwzględniały one przemieszczenia się sił i baterii przeciwlotniczych 2K12 Kub (SA-6) wraz z ruchem atakujących wojsk.
Brak aktualnego rozpoznania sprawił, że izraelscy piloci w wielu przypadkach atakowali puste pozycje lub pozycje pozorowane. Dodatkowo zostali zaatakowani przez obronę przeciwlotniczą ochraniającą przemieszczające się siły syryjskie. Dowództwo nie pozwalało na zmianę tras lotów, ponieważ uważano, że większość systemów będzie znajdować się w tych samych miejscach. W rezultacie z 25 zaatakowanych baterii na Wzgórzach Golan zniszczono jedną baterię S-125 i uszkodzono jedną baterię SA-75. Po stronie izraelskiej dwóch pilotów zginęło, dziewięciu dostało się do niewoli, sześć samolotów zostało zestrzelonych, a 10 uszkodzonych ogniem obrony przeciwlotniczej lub przez siły lądowe. Wszystkie uszkodzone samoloty powróciły do baz.