mały|Jan Sztern – Warszawianka 1905 (nagranie z płyty Colubmia E 332, 1909 rok) Jan Stern, również Jan Sztern (ur. 15 października 1867 w Grójcu, zm. 9 marca 1949 tamże) – polski śpiewak, pieśniarz, w latach 10. i 20. tenor Opery Warszawskiej.
Kariera sceniczna Od roku 1892 należał do objazdowego zespołu operowego Łucjana Kościeleckiego w Rydze i Mitawie. Od roku 1896 natomiast należał do chóru Opery Warszawskich Teatrów Rządowych. W 1907 zasilił skład Opery Warszawskiej, w której wkrótce zaczął śpiewać pierwszoplanowe i drugoplanowe partie tenorowe.
W roku 1925 obchodził jubileusz trzydziestolecia działalności artystycznej, niedługo potem znacznie wycofał się ze sceny.
13 września 1936 roku z okazji 400. rocznicy urodzin ks. Piotra Skargi wykonał w kościele św. Mikołaja w Grójcu partię solową z utworu Stanisława Moniuszki "Msza Piotrowińska".
Pod koniec lat 30. XX wieku w wywiadzie prasowym ujawnił, że w czasach zaborów rosyjskich na terenie Polski zabronione były utwory patriotyczne, takie jak Mazurek Dąbrowskiego, "Boże, coś Polskę", czy "Z dymem pożarów". Chcąc jednak rejestrować jednak owe utwory musiał ubiegać się o wyjazd do Londynu i Paryża, gdzie w tajemnicy je nagrywał.