Pozostały nadwyżki 40 pułku piechoty we Lwowie w ilości ok. 3000 żołnierzy pod dowództwem ppłk. Stanisława Brzezińskiego. Pozostały też nadwyżki 26 pułku piechoty w Gródku Jagiellońskim i we Lwowie w ilości ok. 2000 żołnierzy pod dowództwem ppłk. Ludwika Dmyszewicza i mjr. Eugeniusza Ślepeckiego, które z Gródka Jagiellońskiego przybyły do Lwowa. Nadwyżki te sformowano w Oddziały Zbierania Nadwyżek poszczególnych pułków piechoty, zebrane oddziały nadwyżek weszły w skład Ośrodka Zapasowego 5 DP we Lwowie pod dowództwem ppłk. Władysława Smereczyńskiego. Ze względu na zagrożenie Lwowa i Gródka Jagiellońskiego atakiem oddziałów niemieckich, nastąpiła nagła potrzeba formowania nowych pododdziałów i oddziałów piechoty w garnizonie Lwów. Bataliony marszowe zmobilizowane w pułkach w ramach I rzutu mobilizacji powszechnej po dozbrojeniu, uzupełnieniu ekwipunku i zwiększeniu stanów osobowych zbliżonych do bojowych, wysłano spiesznie na linię bojową z częściowo wzmocnioną kadrą dowódczą. Bataliony marszowe 19 pp, 26 pp i 40 pp na podstawie rozkazu operacyjnego nr 1 z 11 września 1939 desygnowanemu na stanowisko Dowódcy Grupy Obrony Lwowa gen. dyw. st. sp. Rudolfa Pricha, weszły w skład dowództw odpowiedzialnych za doraźną obronę Lwowa i jego przedpola.