Zanurzenie wynosiło 4,04 m, a największe, wraz ze śrubą, 5,33 m.
Załoga składała się z 253 osób, w tym 13 oficerów. W latach 90. w służbie indonezyjskiej załoga liczyła 267 osób, w tym 24 oficerów.
Siłownia okrętowa była w układzie COSAG i składała się z marszowej turbiny parowej z przekładnią redukcyjną i turbiny gazowej mocy szczytowej, wyprodukowanych przez firmę Metrovick (Metropolitan Vickers, późniejsza AEI). Turbina parowa rozwijała moc 12 500 shp) (9321 kW), a parę dla niej dostarczał jeden kocioł Babcock & Wilcox Y100 (Y111A), o ciśnieniu pary 49 atmosfer i temperaturze 510° C. Turbina gazowa Metrovick G-6 rozwijała moc ok. 7500 shp (5600 kW). Obie turbiny za pośrednictwem sprzęgła SSS napędzały jedną pięciołopatową śrubę o stałym skoku i średnicy 3581 mm. Siłownia umieszczona była w trzech sąsiadujących przedziałach: w pierwszym kocioł, w drugim obie turbiny (parowa w osi kadłuba, a gazowa po prawej burcie), a w trzecim przekładnia redukcyjna, a także dwa turbogeneratory. Napęd pozwalał na osiągnięcie prędkości maksymalnej 27 węzłów podaje prędkość 27 węzłów, natomiast : 25 w lub według innych opracowań 27 w. podaje nawet 28 w. Prędkość na samej turbinie gazowej wynosiła 17 węzłów. Zasięg maksymalny faktycznie wynosił 4500 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 12 węzłów.