Holotyp jednolicie podpalany, tułów półprzezroczysty, płetwy lekko podpalane nakrapiane na płetwach piersiowych; paratypy w 95% etanolu, jasnobrązowe z bardzo słabo nakrapianymi plamkami na tułowiu, głowie i płetwach (zwłaszcza SIO 20-42).
Jeden z przedstawicieli Pyrolycus, różniący się od innych gatunków z tego rodzaju następującymi cechami: obecnych jest 5 kości podoczodołowych z pięcioma porami (w przeciwieństwie do innych gatunków z rodzaju, u których jest 6 takich kości); otwory potyliczne występują w liczbie dwóch, a otwory kości zaoczodołowej występują w liczbie trzech. Kręgów jest ok. 80 (23 + ~57 = ~80); zęby na lemieszu (ang. vomerine teeth) oraz łukach podniebiennych (ang. palatine teeth) obecne; wyrostki filtracyjne od 16 do 17 (2–3 + 13–15 = 16–17); promieni w płetwie piersiowej jest od 14 do 15; szczęka jest stosunkowo krótka, długością stanowiąc 33,9% – 42,4% długości głowy (HL), natomiast pysk stanowi 21,3% – 24,3% długości głowy. Gatunek ten różni się od pokrewnego P. moelleri mniejszą liczbą kręgów w szkielecie (w głównej mierze w ogonie), występowaniem zębów na ł. podniebiennych, większą liczbą porów kości zaoczodołowej, a także większą liczbą promieni płetw piersiowych. Od drugiego gatunku, P.