Księstwo Trockie – wielkolitewskie księstwo ze stolicą w Trokach, powstałe w 1341 roku w wyniku podziału Wielkiego Księstwa Litewskiego przez Giedymina pomiędzy synów. Pierwszym władcą księstwa trockiego był Kiejstut Giedyminowicz.
Zimą pomiędzy 1344 a 1345 rokiem, Jawnuta, który otrzymał wcześniej tron Wielkiego Księstwa Litewskiego od Giedymina, został z niego usunięty przez swoich braci – Kiejstuta i Olgierda. Sytuacja ta doprowadziła do ponownego podzielenia Wielkiego Księstwa Litewskiego, z którego części Kiejstut utworzył Wielkie Księstwo Trockie.
Księstwem trockim rządziło łącznie jedynie trzech władców, Kiejstut, Skirgiełło oraz Witold. W wyniku unii horodelskiej z 1413 roku zostało przemienione na województwo trockie.
Historia
Testament Giedymina W grudniu 1341 roku Giedymin rozdzielił pomiędzy swoich synów Wielkie Księstwo Litewskie. Jawnuta został wyznaczony przez umierającego ojca, na nowego wielkiego księcia litewskiego i zajął tron w Wilnie. Kiejstut natomiast dostał Troki, Olgierd, będący już księciem witebskim, dostał Krewo. Narymunt zasiadł w Pińsku, a Koriat – jak świadczy – miał dostać Nowogródek, Wołkowysk i Mścibochów, rozciągające się do rzeki Słuczy, a więc całe późniejsze województwo nowogrodzkie, z wyjątkiem Słonimia na Rusi, który rzekomo miał dziedziczyć jego brat Monwid wraz z Kiernowem.