Okręty tego typu miały trzy stałe sonary z antenami w dwóch opływkach pod kadłubem: Graseby typ 177 – do poszukiwania celów, częstotliwość 6,75 lub 9 kHz, zasięg maksymalny 7 do 14,6 km (w praktyce potwierdzony 4,1 km) Graseby typ 170B – do wypracowywania danych dla strzelania systemu Limbo, częstotliwość 15 kHz typ 162 – do wykrywania obiektów na dnie, częstotliwość 50 kHz
Podczas modernizacji w latach 70. zamontowano dwie ośmioprowadnicowe wyrzutnie celów pozornych Knebworth Corvus kalibru 76 mm. Okręt otrzymał też w toku służby urządzenia do wykrywania opromieniowania przez radar.
Służba Wielka Brytania W 1979 roku „Zulu” został wycofany do dywizjonu rezerwowego i miał być skreślony z listy floty, lecz został przywrócony do czynnej służby w związku z wybuchem wojny o Falklandy. Do służby powrócił po remoncie 9 sierpnia 1982 roku. 30 marca 1984 roku okręt został sprzedany Indonezji, wraz z dwiema innymi fregatami tego typu („Gurkha” i „Tartar”).
Indonezja Po remoncie, okręt podniósł banderę Indonezji 2 maja 1985 roku, jako pierwszy z trójki okrętów. Otrzymał imię KRI „Martha Khristina Tiyahahu” i numer burtowy 331. Został wycofany ze służby w 2000 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Fregaty typu Tribal Kategoria:Indonezyjskie okręty