13 czerwca 1939 z wynikiem dobrym ukończyła pięciotygodniowe przeszkolenie PCK w zakresie Ratownictwa Sanitarnego w samoobronie przeciwlotniczej i przeciwgazowej dla przodowników organów domowych Ratownictwa Sanitarnego. Podczas pierwszego tygodnia wojny 1939 sprawowała funkcję blokowej Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej na Saskiej Kępie. Po apelu ppłk.dypl. Romana Umiastowskiego, razem z mężem, opuściła miasto z zamiarem zgłoszenia się do Wojska Polskiego. Po dotarciu do Łucka, dotarła do niej wiadomość o agresji sowieckiej, więc wróciła do Warszawy, w której przebywała również podczas okupacji. Od października 1939 zaczęła pracować w Stołecznym Komitecie Samopomocy Społecznej Dzielnicy Praga na Saskiej Kępie, a później Radzie Głównej Opiekuńczej, w funkcji opiekunki blokowej. Od października 1939 do czerwca I940 w Szpitalu Ujazdowskim społecznie zajmowała się opieką rannymi żołnierzami, a także pomagała im w nawiązaniu kontaktów z rodzinami.