Energia elektryczna magazynowana była w jednej baterii akumulatorów składającej się z 232 ogniw. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 40 metrów.
Okręt wyposażony był w dwie stałe dziobowe wyrzutnie kalibru 450 mm, z łącznym zapasem czterech torped. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiła pojedyncza pokładowa armata przeciwlotnicza kalibru 76 mm Armstrong A1914 L/30 oraz karabin maszynowy Colt kalibru 6,5 mm.
Załoga okrętu składała się z 2 oficerów oraz 24 podoficerów i marynarzy.
Służba F 17 został wcielony do służby w Regia Marina 17 sierpnia 1917 roku. Jego pierwszym dowódcą został kpt. mar. (wł. tenente di vascello) . Początkowo F 17 został podporządkowany Dowództwu Obszaru Morskiego w La Spezii, odbywając patrole przeciw okrętom podwodnym na wodach Morza Tyrreńskiego. 14 stycznia 1918 roku okręt wszedł w skład 2. Flotylli Okrętów Podwodnych w Brindisi, a w kwietniu tego roku przeszedł do Wenecji i stamtąd przeprowadził sześć patroli wzdłuż wybrzeża Istrii i .