Według serwisu informacyjnego Meduza, w przededniu rosyjskiej inwazji na Ukrainę Prigożyn był w napiętych stosunkach z rosyjskimi przywódcami, wchodząc w konflikt zarówno z rosyjskim Ministerstwem Obrony, jak i Administracją Prezydenta Rosji. Prigożyn krytykował Siergieja Szojgu za działania armii rosyjskiej w Syrii, mówiąc, że rosyjskie wojsko działa tam „przestarzałymi metodami”. Z kolei Szojgu nie podobało się dostarczanie żywności dla armii rosyjskiej przez firmy Prigożyna.
Wzrost wpływów Grupy Wagnera wynikał z niepowodzenia początkowych planów szybkiego pokonania Ukrainy, z jakimi Rosja przystępowała do wojny. W pierwszych miesiącach rosyjskiej inwazji na Ukrainę armia rosyjska poniosła znaczne straty, ale Putin długo zwlekał z ogłoszeniem mobilizacji. W takich warunkach władze rosyjskie zaczęły aktywnie rekrutować najemników do udziału w działaniach wojennych na Ukrainie. Prigożyn otrzymał znaczne środki, w tym własne lotnictwo oraz prawo rekrutacji rosyjskich więźniów do Grupy Wagnera. Grupa Wagnera była postrzegana jako zamieniająca się w prywatną armię Prigożyna, działającą poza rosyjskim ustawodawstwem i poza hierarchią wojskową Federacji Rosyjskiej. Rosyjskie Ministerstwo Obrony i rosyjski Sztab Generalny były niezadowolone z tej sytuacji i zaczęły próbować ograniczać rosnące wpływy Prigożyna.