Gatunek ten ma duży zasięg występowania – 735 000 km². Typowy habitat to lasy górskie i podgórskie, zwłaszcza ich zacienione partie, rzadko występuje na obrzeżach lasów. Spotykany w przedziale wysokości 750–2110 m n.p.m.
Poszczególne podgatunki występują: S. a. axillaris – od półwyspu Ptasia Głowa po północno-środkową Nową Gwineę; S. a. fallax – od zachodnio-środkowej do północno-wschodniej i południowo-wschodniej Nowej Gwinei; także wyspa Goodenough.
Ekologia Spotykany w parach; czasami występuje w towarzystwie innych gatunków. Często łapie owady podczas lotu.
Sezon lęgowy nie jest dokładnie określony – podloty widziano w październiku, zaś gniazda z jajami w lipcu, listopadzie i styczniu. W zniesieniu jedno lub dwa jaja, wysiadywaniem zajmują się oboje rodzice.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody gatunek został zaliczony do kategorii LC ( – najmniejszej troski). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako zazwyczaj dość rzadki, lokalnie pospolity. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Monarki Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Fauna Indonezji Kategoria:Fauna Nowej Gwinei Kategoria:Fauna Papui-Nowej Gwinei Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1876 roku