Naporościak chrobotkowy (Lichenoconium pyxidatae (Oudem.) Petr. & Syd.) – gatunek grzybów z klasy Dothideomycetes. Grzyb naporostowy.

Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Lichenoconium, Lichenoconiaceae, Lichenoconiales, Incertae sedis, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w 1900 r. Cornelius Anton Jan Abraham Oudemans nadając mu nazwę Coniothyrium pyxidatae. Obecną nazwę nadali mu Franz Petrak i Hans Sydow w 1927 r. Nazwa polska według Wiesława Fałtynowicza.

Morfologia Znany tylko w postaci anamorfy. Tworzy rozproszone lub w luźnych skupiskach pyknidia o średnicy 50–80(–100) µm, o kształcie kulistym lub zbliżonym do kulistego. Są częściowo zanurzone w podłożu lub powierzchowne. Ściana ciemnobrązowa, złożona z komórek o średnicy 7–10 µm. Komórki konidiotwórcze (5–)6–9(–11) x 1,5–2,5(–3) µm. Konidioforów brak. Komórki konidiotwórcze (5–)6–9(–11) x 1,5–2,5(–3) µm. Konidia brązowe do ciemnobrązowych, kuliste do krótko elipsoidalnych, wyraźnie ścięte u podstawy, niewyraźnie brodawkowate (2-) 2,5–3,5(–4) x 2–3 µm.