Działalność w ZWZ-AK Kazimierz Brzuszkiewicz do podziemia wstąpił, jak sam wspominał, pałając nienawiścią do Niemców wobec krzywd jakie dokonali jemu i jego najbliższym. W 1941 roku Kazimierz Brzuszkiewicz wstąpił do ZWZ – AK (Związek Walki Zbrojnej – Armii Krajowej), złożył przysięgę i rozpoczął tajny kurs podchorążych. Głównym zadaniem oddziału, którym kierował było: odbieranie zrzutów z Włoch i Anglii. W 1943 r. Kazimierz był dowódcą 138. grupy odbioru desantu, przejmując zrzuty z bronią i zaopatrzeniem w okolicach Warszawy. W 1942 r. przeszedł kurs organizowany przez jednego z cichociemnych.
Pomoc Żydom W 1941 r., równolegle ze wstąpieniem do ZWZ, podjął się pracy zarobkowej. Został zatrudniony jako magazynier w fabryce produkującej maszyny rolnicze w miejscowości Baczki gmina Łochów (dystrykt warszawski w Generalnym Gubernatorstwie). Pomagał wówczas Żydowi Tadeuszowi Wolpertowi, który posługiwał się fałszywym nazwiskiem Tadeusz Kopczyński, który zaimponował mu biegłą znajomością języków obcych. Dzielił z nim mieszkanie, nawet gdy ten zdradził mu swoje prawdziwe pochodzenie. Kazimierz Brzuszkiewicz pomagał także matce Wolperta, Reginie, gdy ta zbiegła z getta w Stoczku (skąd wcześniej uciekł Wolpert). Gdy prowadził ją do kryjówki, napotkał policjanta granatowego, który chciał im przeszkodzić.