Karta technologiczna dotyczy tylko jednej operacji i zawiera spis zabiegów technologicznych wraz z podanym stanowiskiem roboczym, czas obróbki, czas przygotowawczo-zakończeniowy. W ramach procesu technologicznego operacje numerowane są najczęściej kolejnym numerem (np. co 5). Zaletą takiego numerowania jest to, że bez zmiany bieżącej numeracji można dodać nową operację technologiczną jeśli okaże się wymagana.
Składową karty technologicznej jest stanowiskowa karta instrukcyjna która opisuje przebieg jednej operacji w ramach jednego procesu technologicznego. Ważnym elementem karty instrukcyjnej jest szkic technologiczny, który ma za zadanie: pokazać pracownikowi sposób ustalenia i zamocowania przedmiotu na obrabiarce, wskazać powierzchnie obrabiane, pokazać wymiary geometryczne i stan powierzchni po wykonaniu operacji technologicznej.
Karta kontroli technicznej – służy do określenia czynności kontrolnych (pomiary wielkości geometrycznych, chropowatość powierzchni lub jej twardości w procesie obróbki cieplnej). Kontrola może być przeprowadzana na stanowisku roboczym za pomocą suwmiarek, mikrometrów, sprawdzianów – są to przyrządy pomiarowe, które można stosować w trudnych warunkach. Niektóre pomiary mogą też być przeprowadzane na wydzielonych stanowiskach kontroli, lub w tzw.