Tadeusz Hanuszek (ur. 11 lipca 1922 w Krakowie, zm. w 2008) – polski działacz partyjny, tłumacz, dyplomata, ambasador na Węgrzech (1969–1975).
Życiorys Syn Błażeja i Anieli z domu Żmuda. Przed wybuchem II wojny światowej ukończył I klasę Liceum im. Bartłomieja Nowodworskiego. Podczas okupacji pracował jako magazynier. Jednocześnie ukończył Liceum Administracyjno-Handlowe (wówczas Handelsfachschule). W 1942 został członkiem Polskiej Partii Robotniczej. Od lutego 1942 działał w konspiracji komunistycznej, od lipca kierując techniką Obwodu Polska-Południe. Do momentu aresztowania w kwietniu 1943 redagował organ obwodu „Trybunę Ludową”. Więziony początkowo na Montelupich, a następnie w obozach koncentracyjnych: Auschwitz, Mauthausen i Mauthausen-Gusen II. W czerwcu 1945 wrócił do Polski i do wiosny 1946 leczył się. W 1948 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR), uczestniczył w kampanii wyborczej do Sejmu. W lipcu 1948 był członkiem Prezydium Kongresu Jedności Młodzieży we Wrocławiu, na którym powołano Związek Młodzieży Polskiej. 27 października 1952 uzyskał dyplom magistra filozofii na Wydziale Społeczno-Administracyjnym Wyższej Szkoły Nauk Społecznych w Krakowie. Następnie rozpoczął pracę w Krakowskiej Fabryce Konfekcyjnej na stanowisku kierownika personalnego.