Zegar na stoliku nocnym wskazywał 23:20, kiedy w rzeczywistości była już 4 nad ranem.

2 sierpnia obaj fotografowie, poprzez ogłoszenia w berlińskich gazetach „Tägliche Rundschau” i „Berliner Lokal-Anzeiger”, szukali nabywców na zdjęcie, które wcześniej wyretuszowali. W pokoju hotelowym wystawili fotografię do oglądania i sprzedaży. Sensacja wokół sprzedaży i rozgłos, okazały się fatalne dla obu paparazzi. 4 sierpnia zostali aresztowani, a fotografię skonfiskowano. Spörcke został skazany na osiem miesięcy więzienia, Wilcke i Priester na pięć miesięcy. Obaj fotografowie przez dwa lata bezskutecznie walczyli w sądzie o zwrot fotografii.

Dalsze losy fotografii Przechwycone negatywy Wilckego i Priestera były przechowywane przez rodzinę Bismarcka. Zdjęcie zostało po raz pierwszy opublikowane we „Frankfurter Illustrierte” w 1952 roku. Jego publikacja przyczyniła się do obalenia mitu kanclerza: w przeciwieństwie do wcześniejszych malarskich przedstawień Bismarcka, tutaj kanclerz ukazany został w tragicznej, ale zwyczajnej sytuacji.