Populacja z Peloponezu zaliczana jest do podgatunku P. balcanicus chloeae.
Wygląd Samce i samice osiągają podobną długość ciała – średnio około 6,7–6,8 cm. Z wyglądu płaz podobny do grzebiuszki syryjskiej. Na piętach występują białawe modzele służące do kopania. Czaszka jest płaska. Ubarwienie zmienne – na ciele obecne są szare, żółte lub zielonkawe wzory (rzadziej brązowe) często pokryte pomarańczowymi kropkami.
Zasięg występowania i siedlisko Gatunek ten występuje w Serbii, Rumunii, Macedonii Północnej, wschodniej Albanii, Bułgarii, Grecji i europejskiej części Turcji. Na północy granicę zasięgu wyznacza rzeka Dunaj oraz Kotlina Panońska, na wschodzie dolina serbskiej rzeki Morawy, na zachodzie Morze Czarne i Morze Marmara, a na południu Morze Śródziemne. Występuje dysjunkcja zasięgu spowodowana fragmentacją siedlisk. Płaz ten spotykany jest na wysokościach 0–920 m n.p.m. (zazwyczaj do 400 m n.p.m.). Zasiedla obszary charakteryzujące się miękką glebą, w której może się zakopać. Do preferowanych siedlisk należą obszary piaszczyste, terasy zalewowe, wrzosowiska oraz lasy liściaste. Grzebiuszka bałkańska dużą część życia spędza zakopana pod ziemią, ponadto aktywna jest głównie nocą, przez co jest gatunkiem słabo poznanym.