Gwiazdosz angielski (Geastrum berkeleyi Massee) – gatunek grzybów należący do rodziny gwiazdoszowatych (Geastraceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Geastrum, Geastraceae, Geastrales, Phallomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten opisał w 1889 r. George Edward Massee. Synonim: Geastrum berkeleyi var. continentale V.J. Staněk 1958. Józef Teodorowicz w 1939 r. nadał mu polską nazwę gwiazdosz podżłobiony, Wanda Rudnicka-Jezierska w 1991 r. zmieniła ją na gwiazdosz angielski.
Morfologia Owocnik Rozwijający się pod ziemią, potem wynurza się nad ziemię. Początkowo jest prawie kulisty, o średnicy do 5 cm, pokryty resztkami gleby. Owocnik dojrzały o rozłożonych ramionach ma średnicę 4-8(-10) cm, jego egzoperydium pęka na 5-9 ramion, które zazwyczaj wyginają się ku dołowi, są niehigroskopijne, choć czasami częściowo zwinjają się po wyschnięciu. Warstwa grzybni dobrze rozwinięta, wiążąca zanieczyszczenia i cząstki gleby. Warstwa pseudoparenchymatyczna początkowo biaława, przechodząca w brązową, ciemnobrązową lub czerwonobrązową, z tendencją do fragmentacji i łuszczenia się płatami. Endoperydium prawie kuliste do gruszkowatego, o średnicy 13–35 mm, często zwężone od dołu i z apofizą. Trzon krótki, o wysokości 1–3 mm, jasnobrązowy.