Morfologia Wysokość od 5 do 15 cm. Kolor grzyba jest biały do kremowego. Kapelusz wypukły, wysklepiony z wypukłym środkiem, o średnicy do 10 cm. Powierzchnia z brązowawym środkiem, pokryta łuskami o barwie od ochrowożółtej do bladobrązowej. Blaszki o barwie od białej do kremowej, trzon gładki, cylindryczny, z bulwiastą podstawą i pierścieniem. Zarodniki gładkie, szkliste, elipsoidalne. Wysyp zarodników biały, kremowy lub żółtawy. Pierścień białawy do białego. Miąższ biały, włóknisty i nie zmienia koloru.
Czubajka białotrzonowa jest podobna do czubajki kani (Macrolepiota procera), ale kania jest większa.
Występowanie i siedlisko Czubajka białotrzonowa występuje w Ameryce Północnej i Europie i można ją znaleźć na polach, trawnikach i poboczach dróg. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył wiele stanowisk. W opracowaniach zagranicznych jest wymieniony jako gatunek narażony. Zagrożeniem dla tego gatunku jest zarastanie niewypasanych i niekoszonych łąk.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje na polanach, pastwiskach, w parkach, ogrodach i różnych trawiastych terenach, przy drogach i na obrzeżach sosnowych lasów. Owocniki zwykle od lipca do października.