thumb|300px|Widok na Centralny Akropol od strony Wielkiego Placu
Centralny Akropol (hiszp. Acrópolis Central) – ruiny kompleksu architektonicznego położonego w majańskim mieście Tikál w północnej Gwatemali.
Historia Najwcześniejsze konstrukcje znajdują się w centrum kompleksu i datowane są na okres od 350 roku p.n.e. do 1 roku n.e. Zbudowane były z kamiennych platform z drewnianymi nadbudówkami, o czym świadczą pozostałości dołów posłupowych. Wczesne budowle znajdujące się w południowej części kompleksu były znacznie niższe, niż później wzniesione konstrukcje i prawdopodobnie zbudowane były na skalnym podłożu. W miarę rozwoju akropolu nałożyła się na nie późniejsza architektura, ale kompleks pozostał w obrębie wcześniej ustalonych granic. Badania wykazały, że funkcjonował on do ok. 950 roku n.e.
W 1911 roku niemiecki badacz Teoberto Maler opublikował opis Centralnego Akropolu, w którym określił go jako labiryntowy, wielopoziomowy kompleks z kilkoma zachowanymi drewnianymi nadprożami, z których jedno zostało wyrzeźbione. Pierwsze wykopaliska podjęto w 1962 roku pod kierownictwem Petera Harrisona i sezonowo trwały one do 1967 roku. W tym czasie zmapowano cały teren i odkopano 25 struktur, gdyż niektóre budowle były pokryte ziemią i porośnięte lasem.