Podczas zaprezentowanej w 2019 r. sesji plakatowej przeanalizowano dane 3398 pacjentów, którzy zgłosili się do brytyjskiej kliniki tożsamości płciowej w okresie od sierpnia 2016 roku do sierpnia 2017 roku. Davies i jego zespół wyszukiwali raporty zawierające słowa kluczowe związane z poczuciem żalu lub detranzycją. Zidentyfikowali 16 osób (0,47%), które zgłosiły poczucie żalu lub dokonały detranzycji. Spośród tych szesnastu osób, 3 z nich (0,09%) dokonały trwałej detranzycji. Z kolei 10 osób (0,29%) dokonało tymczasowej detranzycji, aby później dokonać ponownej tranzycji. Badanie kliniczne z 2019 r. wykazało, że 9,4% pacjentów z dysforią płciową ujawniającą się w wieku nastoletnim albo porzuciło chęć podjęcia interwencji medycznych, albo przestało odczuwać, że ich tożsamość płciowa jest niezgodna z płcią przypisaną im przy urodzeniu w przeciągu osiemnastu miesięcy. Badanie z roku 2021, w którym przeanalizowano akta medyczne 175 dorosłych osób wypisanych z brytyjskiej kliniki tożsamości płciowej między wrześniem 2017 r. a sierpniem 2018 r., wykazało, że 12 (6,9%) z nich spełniało określone przez badaczy kryteria detranzycji, tj. powróciło do życia zgodnie z płcią im przypisaną.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Detranzycja · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.